Pytania i odpowiedzi — dozór elektroniczny

Osoba prawomocnie skazana na karę pozbawienia wolności nieprzekraczającą progu z KKW, mająca stałe miejsce pobytu, warunki techniczne i zgodę pełnoletnich współmieszkańców. O zezwoleniu decyduje sąd penitencjarny.

Określa go Kodeks karny wykonawczy. Był zmieniany kilkukrotnie — sprawdź aktualne brzmienie w ISAP i nie opieraj się na liczbach z opracowań.

Sąd penitencjarny, w którego okręgu skazany przebywa.

Tak. Wtedy właściwość ustala się według miejsca odbywania kary, a do akt trafia opinia jednostki.

Tak — pisemna zgoda pełnoletnich osób wspólnie zamieszkujących jest warunkiem formalnym.

Kara musi być wykonywana w oznaczonym miejscu; brak takiego miejsca uniemożliwia udzielenie zezwolenia.

Tak. Warunki techniczne bada podmiot dozorujący.

Nie podajemy terminu — praktyka sądów jest zróżnicowana.

Skazany nie ponosi kosztów urządzeń. Koszty ewentualnych zaświadczeń i dokumentów są po jego stronie.

Tak — praca jest jednym z podstawowych elementów uwzględnianych w harmonogramie.

W zakresie i godzinach wynikających z harmonogramu ustalonego przez sąd.

Harmonogram określa miejsce wykonywania kary. Wyjazd poza nie wymaga rozstrzygnięcia sądu.

Wnioskiem do sądu penitencjarnego, z dokumentami potwierdzającymi zmianę okoliczności. Do czasu zmiany obowiązuje harmonogram dotychczasowy.

Należy niezwłocznie zgłosić zdarzenie. Umyślne uszkodzenie jest naruszeniem obowiązków.

Uchylenie zezwolenia i wykonanie pozostałej części kary w jednostce penitencjarnej.

Tak, przysługuje zażalenie. Można też złożyć ponowny wniosek po zmianie okoliczności.

Nie. Dozór jest sposobem wykonania kary, warunkowe zwolnienie — zwolnieniem z reszty kary z okresem próby.

W określonych sytuacjach tak, ale wchodzą w grę w różnych momentach i na innych przesłankach.

Krąg podmiotów uprawnionych określa ustawa — sprawdź aktualne brzmienie przepisu.

Kontrola wykonywania obowiązków należy do kuratora zawodowego i podmiotu dozorującego; może obejmować sprawdzenie obecności.